دسته‌ها
نوسندۀ نوقلم

چگونه برای تولید محتوا ایده بیابیم؟

تولید محتوای مداوم بسیار آزاردهنده و طاقت‌فرسا و به همان اندازه لذت‌بخش و شورآفرین است و فشار ذهنی و فکری زیادی را به مولد محتوا تحمیل می‌کند. در اینجا هدف، راه‌کاری ساده برای ایده‌یابی در  مسیر تولید محتوا است.

 

اغلب کسانی که در حوزۀ تولید محتوا فعالیت کرده‌ایم از نداشتن و نیافتن ایده شاکی بوده و هستیم. این معضل در مسیر تولید محتوای ما و حتی آن‌هایی که تجربه‌ای چند دهه‌ای در کارنامۀ خود دارند ایجاد سد و مانع می‌کند. بهترین روش فائق آمدن بر معضل، در واقع کنار آمدن و پذیرفتن آن است و بعلاوه بنیان‌گذاری یک‌سری اجبارها و آمادگی‌ها  در خود و مبدل کردن‌شان به عادات همیشگی برای خنثی و تبدیل کردن این معضل به فرصتی ناب است.

 

غالب ما تازه‌کارها و کم‌تجربه‌ها تصور می‌کنیم که باید آن‌قدرمنتظر ماند تا هستۀ ایده‌ای در ذهن ما جرقه بزند، با این وجود گاهی برای روزها و هفته‌ها منتظر مانده‌ و سماق ‌مکیده‌ایم و هنوز ایده‌ای به ذهن نشت نکرده است و فکر و مغز ما سست‌تر و بی‌مسئولیت‌تر از سابق شده‌ است. این انتظار غیرمعقول و بدون تمهید اجبارو آمادگی همان ضربۀ زهری ومهلکی است که غالب ما به تنۀ استعداد خود زده و آن را برمی‌اندازیم. در اینجاست که تحمیل اجبار و ایجاد مهارتِ آمادگی در خود می‌تواند راه‌گشای حل این گره باشد.

 

نخست به تشریح اجبار و سپس آمادگی می‌پردازم. منظور از اجبار، وادار ساختن خود به تولید محتوای  هر روزه و مداوم تحت هر شرایطی است. باید در ذهن و باور خود حک کنیم  که مجبوریم هر روز حداقل یک محتوا بدون استثنی تولید کنیم و نشر بدهیم. مغز تنبل ما به خاطر ایجاد این اجبار بلافاصله ترسی در ذهن ما به جریان می‌اندازد تا مانع تصویب این اجبارگردد و اگر در برابر این ترس استقامت هزینه کنیم و به اجبار پایبند بمانیم مغز ناچار می‌شود که به فرمان صادره گوش فرادهد و تمام سلول‌های بدن را در بستر یافتن و تحویل هر روزۀ ایده‌ای به کار ببندد. به عبارت دیگری با ایجاد این جبر دروازۀ ذهن خود را برای دریافت ایده گشوده‌ایم.

 

انتظار ایده کشیدن بدون اجبار تولید هر روزه، عدم گذاشتن بار مسؤلیت روی دوشِ مغز و ذهن است و مثل صابون زدن شکم در قحطی است. با ایجاد اجبار و پذیرش درونی، مغز ما تمام تمرکز خود را در خواب و بیداری برای گرفتن مچ ایده‌ای تنظیم می‌کند، سرک می‌کشد به همه جا به گذشته، آینده، حال، خاطرات و حوادث وتجربه‌ها و دانسته‌ها و همه وهمه تا به موقع فرمان را اجرایی کند.

 

حال که دروازۀ ذهن خود به روی ایده گشودیم باید از آن پذیرایی کنیم و این نیازمند آمادگی است. آمادگی یعنی فراهم کردن تجهیزاتی که در هر فرصتی ایده‌های رسیده را پشت در منتظر و بی‌محل نگذاریم تا از ذهن بروند، بلکه بلافاصله آن‌ها را روی برگه‌ای یا پاره‌کاغذی، گوشی، روی ساعد یا کف دست یادداشت کنیم و بعدأ سراغ آن‌ها برویم پس در هر حالتی هستم باید فورأ به آن‌ها توجه کنیم در بازار، سرکار و سرغذا و…. و آن‌ها را به آب ندهیم. احمد شاملو گفته است که بسیاری از شعرهایش درخواب به ذهنش رسیده و با مدادی روی دیوار یادداشت کرده است. پس همیشه همراه خود کاغذ و قلم داشته باشیم. همرا داشتن قلم و کاغذ یعنی آمادگی استقبال از ایده در هرموقغیت و شرایطی.

 

به باور من مهم‌ترین عملی که بتوانیم برای به دست آوردن ایده در تولیدمحتوا به کار ببریم ایجاد اجبار و آمادگی است و در نبود این دو مهم، به سطح مطلوب از تولید محتوا دست نخواهیم یافت و از سلامت محتوا برخوردار نخواهیم بود. « باید هر روز، حداقل یک محتوا تولید کنیم »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *