رمان‌نویسی مقدم بر نوشتن

حین رمان‌نویسی نخستین آموزه‌های نویسندگی را یاد بگیرید؛ زیرا واجب‌ترین اقدام یک رمان‌نویس در مرحلۀ صفرُم راهش رمان‌نویسی است نه نویسندگی. بنابراین رمان‌نویسی مقدم بر نوشتن است و بایست با داستان شروع به نوشتن کنید. اگر زمانی‌ست می‌نویسید و تا به‌ حال داستان ننوشته‌اید درنگ نکنید و فورأ شروع به نوشتن داستان کنید.

خب، آیا امکان دارد از نخستین روز نویسندگی با نوشتن داستان آغاز کرد؟ بله. کاملأ ممکن است.

ولی چگونه؟

مطمئنأ مجموعه‌ای از موقعیت‌ها، خاطرات، احساس‌ها و صحنه‌هایی دلخراش یا تلخ یا شیرین در مسیر زندگی‌‌تان پیش آمده و در ذهن‌ ماندگار شده‌اند. بی‌درنگ با این تجربه‌ها رمان‌نویسی را شروع کنید و از زاویۀ دید سوم شخص بنویسید. در ضمن توجه کنید که شما قرار است تهوع‌آورترین داستان‌تان را بنویسید طوری که اگر کسی آن را بخواند بالا بیاورد.

برای مثال یکی از خاطرات دوران بچگی خودم‌‌رو که بچۀ شیطونی بودم و توی همه کاری دخالت می‌کردم از زبان سوم شخص می‌نویسم. پدرم مغازه داشت و منم می‌رفتم شر دستش می‌دادم!

هفت سال بیشتر نداشت. سرظهر بود و آفتاب می‌تابید. روی باربند نیسان کارتن‌های کفش را همراه برادرش از ماشین پایین می‌داد. بشکه‌ای کنار کارتن‌ها بود. پر از نفت بود و در نداشت. روی تاج نیسان رفت. کارتنی را برداشت و توی بشکۀ نفت افتاد. برادرش جستی زد و بیرونش آورد. نفت و اشک از چشمش پایین می‌چکید…

همین صحنه می‌تواند نخستین پاراگراف رمانی بلند شود؛ ولی در روزهای ابتدای رمان‌نویسی نمی‌دانیم به چه شیوه‌ای این صحنه‌ها را پرورش دهیم و از آن رمانی بیرون بکشیم. فقط کافی است آن‌ها را بنویسیم و در گوشه‌ای بگذاریم. بعدأ که ذهن داستان‌آفرین‌مان روشن شد حتمأ به کار خواهند آمد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *