تپه‌های سبز آفریقا

تپه‌های سبز آفریقا اثری داستانی‌ست نوشتۀ ارنست همینگوی که در سال 1935 میلادی و در سن سی‌وشش سالگی آن را می‌نویسد. همینگوی در این کتاب سعی نموده تا اثری داستانی از واقعیات مطلق و رخدادهای مسافرتش خلق کند و در قیاس با اثری تخیلی آن را محک بزند. او در این کتاب مطالبی دربارۀ نوشتن و نویسندگی بیان کرده و نظرات شخصی خود را ابراز نموده است؛ همچنین انتقاداتی را هم متوجه نویسندگان آمریکایی کرده که بعد از نوشتن اثری خوب و کسب درآمدی چشمگیر از آن، شتاب می‌گیرند و بنجل‌ می‌نویسند و مسیر دیگری در پیش می‌گیرند.

شکارهای روزانه و دورهمی‌های شبانۀ این مسافرت ماجرای اصلی این کتاب است. همینگوی به همراه همسرش برای شکار به آفریقا می‌رود. بیشتر روزها شکاری را که می‌خواهد به چنگ نمی‌آورد و این شکست‌ها اغلب با خشم و فحش و بدگویی همراه‌اند. او در طی گرمای روز قوطی قوطی آبجو سر می‌کشد و شب‌هنگام با نوشیدن ویسکی گرم گپ‌وگفت می‌شود. در نهایت و در واپسین روزهای مسافرتش یکی‌دو شکار موفقیت‌آمیز سبب رضایت‌خاطرش می‌شود و کیفورش می‌سازد.

در کتاب تپه‌های سبز آفریقا معروف به شکار ادبی، کلماتی از قبیل شکار، گودو، کرگدن، نشانه، فشنگ و آبجو واژه‌هایی هستند که به وفور به کار برده شده‌اند؛ و تنها نقطۀ قابل توجه این اثر تلاش همینگوی برای آفریدن داستانی از واقعیت‌های مسافرتی یک ماهه است.

دربارۀ نویسندگی، کتاب تپه‌های سبز آفریقا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *