برای فکر کردن توقف نکنید

ایده‌ای به ذهن‌تان رسیده و می‌خواهید آن را بسط دهید، پس از نوشتن یکی‌دو پاراگراف اندکی تأمل می‌کنید تا مطلبی مرتبط با موضوع به ذهن‌تان برسد. پس از چندین‌ مرتبه مکث  و از سرگرفتن، انگار که ذهن‌تان تحلیل رفته و دیگر فکر بکری به ذهنتان نخواهد رسید.

بنابراین ایده را به‌کلی کنار می‌گذارید یا شل‌ولق ته مطلب را می‌بندید و منتشر می‌کنید؛ ولی یکی‌دو روز بعد مطالب بهتری برای همان موضوع به ذهن‌تان می‌آید و متوجۀ کم‌وکاست مطلب‌ قبلی‌تان می‌شوید.

برای اینکه بتوانید تمام دانسته‌ها و ایده‌هایتان دربارۀ یک موضوع را از ذهن‌تان بیرون بکشید نباید مکث کنید، مکث کردن و در خود فرورفتن سبب اختلال یا کاهش تمرکز می‌شود.

وقتی لابلای نوشتن مکث می‌کنید حتی اگر بخواهید به فکر کردن ادامه بدهید خودبه‌خود فکرتان برای لحظه‌ای متوقف می‌شود، همین لحظۀ ایستِ فکری قادر است ده‌ها ایده را از ذهن‌تان بپراند و ممکن است هیچگاه این ایده‌ها برنگردند.

بیشترین انرژی ما در فاصلۀ بین بی‌تمرکزی تا ایجاد تمرکز صرف می‌شود و ما با مکث کردن، همواره این فاصله را تجدید می‌کنیم و بیشتر انرژی خود را در این فاصله هدر می‌دهیم؛ اگر پس از اندکی نوشتن خسته می‌شوید مکث‌کردن می‌تواند یکی از دلایل آن باشد.

زمانی که بی‌وقفه و متمرکز می‌نویسید، بی‌وقفه و متمرکز هم فکر می‌کنید. در این حالت ذهن‌تان با تمام سرعت و دقت، افکار و ایده‌های مرتبط با موضوع را یک‌به‌یک و با صرف کم‌ترین انرژی در اختیار‌تان می‌گذارد.

وقتی ایده‌ای به ذهن‌تان رسید، صفحۀ ورد را باز کنید و سعی کنید بی‌وقفه هزار کلمه دربارۀ آن بنویسید، اصلأ برای فکر کردن توقف نکنید و هرآنچه را که به ذهن‌تان می‌رسد روی صفحه بیاورید. هنگام بازنویسی زمان کافی برای تعیین مفید یا نامفید بودن و ویرایش و حذف جمله‌ها را دارید.

لازم است مدتی این تمرین را انجام دهید تا بتوانید به آن عادت کنید و بی‌وقفه و حین نوشتن  فکرتان را متمرکز نگهدارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *