اندازه‌گیری یا لذت

13/05/1399 اندازه‌گیری یا لذت

با وجود شش ساعت خوابیدن اما باز هم خواب‌آلود بودم. بعضی روزها با سه‌چهار ساعت خواب کارم راه می‌افتد و گاهی باید ده‌ساعت یا بیشتر بخوابم تا برای خواندن و نوشتن انرژی کافی داشته باشم.

امروز صبح ساعت هفت از خواب بیدار شدم و صفحات‌صبحگاهی را نوشتم، صبحانه‌ای خوردم وهنوز ساعتی مطالعه نکرده بودم که چشم‌هایم گرم خواب شدند، دست از مطالعه کشیدم و چند ساعتی خوابیدم.

زمانی که برای مدتی مستمر ورزش می‌کنم این کرختی و خواب‌آلودگی را ندارم و پنج‌شش ساعت خوابِ مفید انرژی یک روزم را کاملأ تأمین می‌کند. خوشبختانه امروز پس از دو ماه تنبلی و بی‌تحرکی یک ساعت از روزم را برای تحرک و فعالیت جسمی گذاشتم.

دوچرخه‌سواری، بدن‌سازی و دویدن ورزش‌هایی هستند که به آن‌ها علاقه دارم. در طول سال‌های گذشته مدام سراغ‌شان رفته‌‌ام و پس از مدتی رهایشان کرده‌ام. فکر می‌کنم برای رشد و پیشرفت در هر کار و حرفه‌ای دو عنصر صبر و استمرار در کنار هم لازم و ضروری هستند. متأسفانه هیچ‌گاه در ورزش استمرار نداشته‌ام.

امروز فعالیت چشم‌گیری نداشتم. پنجاه صفحه‌ای رمان خواندم، روزانه‌نویسی‌های روز قبل را بازنویسی کردم و نشر دادم، پانصد کلمه‌ای ترجمه کردم و ساعتی مشغول نوشتن روزانه‌نویسی امروز شدم.

نمی‌دانم چرا می‌گویم چشم‌گیر نیست، انتظار بیشتری از خودم دارم؟ باید زمان بیشتری مطالعه کنم؟ صفحات زیادتری ورق بزنم؟ آیا راه رشد و پیشرفت و درآمدزایی اندازه‌گیری است؟

گاهی حس می‌کنم به سنجش و اندازه نیازمندم و گاهی از اندازه‌گیری متنفرم، دوست دارم به جای اهمیت دادن به تعداد صفحات و مقیاس زمان، فقط به لذتی که از خواندن و نوشتن می‌برم فکر کنم.

فکر می‌کنم اگر با لذت و اشتیاق نخوانم و ننویسم طولی نخواهد کشید تا متوقف شوم از سویی دیگر حس می‌کنم اگر نتوانم اندازه بگیرم و سرعت و میزان فعالیتم را افزایش ندهم خواهم ایستاد. انگار لذت و اندازه در دو جهت مخالف هم هستند و تو ناگزیر فقط در یکی از جهات می‌توانی قدم برداری و هم‌سو بشوی. شاید روزی بتوانم این دو را تلفیق کنم و در یک‌ سمت‌وسو قرارشان بدهم.

روزانه‌نویسی۲

6 دیدگاه در “اندازه‌گیری یا لذت

  1. اون وقتایی‌که با کرختی بیدار میشی از‌خواب دقت‌کن ببین چی خوردی روز گذشته… . بنظرم سردی نخور غذای با طبع گرم به نشاط نویسنده بیشتر کمک میکنه 😉

  2. سلام و عرض ادب
    اندازه گیری شیرینه چراکه امروز را اندازه می گیری و خط پایه ات می شود و رشد آینده را با آن می سنجی. وقتی بیشتر رشد کردی اشتیاق همراه بیشتر می شود. چنانچه عقب گرد یا رکود حاصل فردا شد با سنجش متوجه آن خواهی شد. بدون اندازه گیری ملاک بدست نمیاد و پیشرفت و پسرفت در هاله ای از ابهام خواهد موند.
    چه بسا نوسان علاقه و اشتیاق بخاطر هاله های ابهام باشد.
    به نظر من اشتیاق در بطن نظم بهتر می پزد تا در حوصله های گاه گاهی برای خواندن یا نوشتن از سر علاقه.
    به نظرم لذت و اندازه دو سر طیف نیستن که با نگاه تلفیق آمیز میتوان در حین لذت با سنجش همراه بود. و در حال نظم و اندازه لذت برد که داری در مسیر حرکت میکنی

    1. ممنون از شما و نظر خوبتون
      باهاتون موافقم با اندازه میشه رشد و پیشرفت‌رو سنجید و می‌تونی بفهمی دقیقا کجای کاری
      مرسی از توضیحات مفیدتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *